Boon's Blog

edit @ 29 Dec 2010 02:40:55 by BoonMynt

     ไม่ได้เข้ามาอัพบล็อคซะนาน หลังจากการประกาศเคอร์ฟิวของคณะรัฐบาลมาดดีสามวัน บุญมิ้นก๊ะยมอยู่แต่ในบ้าน (ยม=กร่อย เหี่ยว ชืดๆ) อันที่จริงวันนี้จะไปช่วยกระเป๋าจัดบ้านใหม่ ไว้ใช้สำหรับเป็นแหล่งมั่วสุมสังสรรค์ชั้นดี แต่สุดท้ายก็ขยันเกินกว่าจะเขยื้อนไปไหน อยู่บ้านนานๆแล้วชักจะยมได้ที..แหม บ้านมันก็ดีแบบนี้ละนะ

    ในขณะที่กำลังดื่มนมเย็นๆ แกล้มด้วยบัตเตอร์เค้กอย่างสบายอารมณ์ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่า ที่นี่มันรกร้างมากไปรึเปล่า เห็นทีต้องเผยแพร่กิจกรรมเสียแล้ว..ว่าไปนั่นก็จัดมา สักทริปสองทริป :)

 

เกาะล้าน เกาะรัก. 6-8 พฤษภาคม

   สถานที่ท่องเที่ยวสุดฮิปของวัยรุ่นคอมมู ปิดเทอมนี้ใครที่ไม่มีรูปถ่ายคู่กับน้ำทะเล ถือว่า ตกรอบ!!

อุปกรณ์ : เสื้อผ้า จำนวนขึ้นอยู่กับความอนามัยส่วนตัว
              ครีมกันแดด
              แว่นตากันแดด หมวก เพิ่มความกิ๊บเก๋
              กีต้า  แน่นอน ศิลปินอย่างเรามักขาดดนตรีไม่ได้
ผู้เล่น   : บุญมิ้น ดิ้นสี่สเต็ป , เฮียเป้ทรานฟอร์มเมอร์ , ไอซ์ , มะนาวยาวยันหว่าง , มาใหม่ ,โบจัง

   นัดพบกันที่เซนจูรี่ อนุสาวรีย์ ด้วยความที่ไม่มีมาสด้าสองหรือฮอนด้าแจ๊ซไว้ใช้ส่วนตัว เราจึงต้องอาศัยโตโยต้าแวน4สูบ16วาลว์ สงวนราคาต่อท่านที่ 100 บาทเท่านั้น รถออกทุกชั่วโมงหรืออาจจะเร็วกว่านั้น แนะนำสำหรับท่านที่ต้องมาโอน้อยออกหาคนขับรถกัน

  ถึงแหลมบาลีฮายเวลาประมาณบ่ายโมง พร้อมด้วยสายฝนโปรยปราย ขอบคุณจริงๆ อยู่บ้านร้อนหูไหม้ไม่ตก งี้แหละนะสภาพภูมิอากาศมักชอบโชว์ฮากับมนุษย์ แต่ด้วยสปิริตแล้วย่อมไม่เป็นอุปสรรค เราจึงเดินฝ่าฝนไปประหนึ่งว่าใส่เสื้อนาโนกันน้ำ...ระยะกว่าห้าร้อยเมตรจากท่า ไปถึง เรือ

 

 
   ได้เวลาอาหารเย็น กลัวว่าถ้ากินกระเพรากันคนละจาน อาจจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนบาปได้ ดังนั้นบุญมิ้นกับเฮียเป้ จึงตระเวนออกล่าหาอาหารทะเล มาสร้างบรรยากาศกันหน่อย ราคาก็ถือว่าแพงกว่าบนฝั่ง แต่ก็ไม่น่าเกลียดจนเกินไป

 ข้อมูลเผื่อจะเป็นประโยชน์แก่การจัดสรรงบประมาณทัวร์กระเป๋าแบนแฟนกรุ้มกริ่ม ราคาอาจจะไม่เท่ากันแต่ละร้าน กรุณาเลือกดีๆ เพราะส่วนมาจะปนๆกัน สดกับไม่สด กุ้งบางตัวแทบจะถอดหัวออกหากินเลยทีเดียว ที่ร้านจะมีบริการปิ้งให้เลย แต่ถ้าอยากลำบากก็เอามาปิ้งเองได้ ไม่ว่ากัน

• กุ้งกิโลละ 300 (ตัวไม่ใหญ่เท่าไหร่)
• ปลาทับทิมตัวละ 120
• ปลากระพงตัวละ 200
• ปลาหมึกกิโลละ 200

 

 

 

  เช้าวันที่สอง แพลนกันว่าจะขับรถกินลมชมวิวกันหลายๆหาด (อารมณ์ประหนึ่งขับมินิเปิดประทุน) กว่าจะแงะืุแต่ละคนขึ้นมาได้ก็ใช้เวลานานทีเดียว กินเวลาแดดออกไปหลายแดด จึงมีการปรับเปลี่ยนแผนการเนื่องจากไม่สามารถสังเคราะห์แสงแดดมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้ จึงขอไปนอนยูนๆกันสักหาดดีกว่า แต่เมื่อวานยังไม่สนุกกับการถ่ายรูปเท่าใดนัก วันนี้เราจึงแวะไปหาดตาแหวนเพื่อถ่ายรูปกันอีกสักทีสองที

 

 

 

 

   สีน้ำทะเลแตกต่างกับเมื่อตอนเย็นมาก ลุงทองบอกว่า น้ำตอนเช้ามันจะใสกว่าเย็นๆ เหมาะกับการเทคอะโฟโต้เป็นที่สุด  เริ่มเบื่อกล้องแล้วก็โยกย้ายกันไป หาดตายาย จัดว่าสงบมาก เห็นป้าแถวนั้นบอกว่า ฝรั่งมาซื้อไว้ แต่เปิดให้เข้าไปเล่นน้ำได้ น้ำใสพอกันแต่คนน้อยกว่าาามาก ป๊า..หนูจะเอาหาดนี่อ๊ะะะ!

 

 

  หลังจากสนุกสนานกันที่เป็นที่เรียบร้อย เราก็จะเดินทางกลับที่พักเพื่อพักผ่อนตามอัธยาศัย แต่มื้อนี้ไม่ได้มีเพียงเรา 6 สาว มีน้องมุกและน้องมิ้ว เพิ่มมาสองนาง ที่เด็ดดว่านั้น น้องมิ้วไม่ได้มามือเปล่า เธอพกแอลกอลฮอล์ติดตัวมาด้วย กึ่มมาเลย เป็นสาวที่เมาได้พริ้มมาก สายตาล่อกแล่ก เลือดสูบฉีดแรง อุณหภูมิร่างกายสูง เป็นที่สนุกสนานของพี่ๆยิ่งนัก เฮียเป้บอกว่า ให้มันเมาที่นี่ ดีกว่าไปพับที่สละโสต ฮ่าๆๆ

  วันสุดท้าย ฟ้าฝนเป็นใจ กล้องแบตหมด ไม่ได้เอาที่ชาร์ตมาด้วย เยี่ยม! ไม่เคยดีใจเท่านี้มาก่อน จะได้ไม่ต้องเป็นตากล้อง wedding studio ซะที ..จะไม่แปลกใจเลยที่ทริปนี้เหมือนกูไม่ได้ไป! วันกลับเลยพึ่งมนุษย์จักรกลสามตายาวเลย

 

 

 

  การไปทัวร์ครั้งนี้ถือว่าสนุกใช้ได้เลย ไม่มีเรื่องให้หงุดหงิดใจเท่าไหร่ ถ้าไม่นับค่าข้าวถุงละ20 (= =*) อันที่จริงไปแค่2วันก็พอแล้ว เพราะที่เที่ยวไม่เยอะมาก มีแต่ทะเลอย่างเดียว กลับมาเลยได้รอยบิกินี่ไว้ดูเซ็กซี่เล่น ขอเวลาฟื้นตัวของเซลล์ผิวสัก3-4เดือน คงจะกลับมาเท่าตอนกลับจากองครักษ์ ฮ่าๆๆ ได้แค่นั้นจริงๆ ทริปนี้กลายเป็นว่าเรากับแก้วต้องรักกันโดยไฟท์บังคับ แน่ละสิ มะกับเฮียเป้อยากกลับไปอีกรอบ จะให้ไปอีกรอบอะหรอ

   ก็ต้องมีคู่ไปมั่ง
      ..เนอะแก้ว 

 

 

:)

 

พฤหัสนี้ส่งไฟนอลโฟโต้ ด้วยความที่มีรูปถ่ายสะสมไว้มากมาย จนเลือกที่จะส่งไม่ถูก บุญมิ๊นจึงหันไปปรึกษาเพื่อนๆ

"สวัสดีจ๊ะ เราขอเข้าไปในห้องได้ไหม?"

"เออ เข้ามาเร็วๆ ยุงเข้า อีห่า ยืนคาประตูรอให้กูเดินไปรับหรือไง"

"พวกเธอจะไปถ่ายภาพทำงานส่งกันที่ไหนหรอจ๊ะ?"

"กูว่าจะไปถ่ายแถวๆ วังหลังหวะ แม่งคิดไม่ออกละ"

"อุ๊ย ตายจริง! เราอยากไปอยู่พอดีเลย จะไปถ่ายกันตรงไหนบ้าง แล้วจะไปกันวันไหน กี่โมงจ๊ะ แหม น่าสนุกจังเลย เราว่าไปถ่ายในวัดคงจะดีน่าดูเลยล่ะ

"อะไร ใครให้มึงไป!"

"..."

 

TRIP พยายามจะโฟโต้

   รวบ รวมกันได้ทั้งหมด หก ตัว จริงๆก็อยากจะนับว่าเป็นห้า เพราะอีจอชมาตอนจบ คงจะมาปิดงาน อันได้แก่ อาเบ อาต๊อก บุญมิ๊น บักฮ๊วบ คุณลุงและจอช ได้ทริปอันว่าจะไปวัด...แต่วัดอะไรหละ มั่วมาก สรุป ณ ตอนนี้ บุญมิ๊นก็ยังไม่รู้ว่า ที่กูไปมันวัดอะไรวะ

   อย่างที่เห็นได้ชัดแล้วว่า ทริปนี้ จัดขึ้นเพื่อถ่ายภาพ แต่แล้วทำไม ภาพที่ได้มันช่างตรงข้ามกับจุดประสงค์หลักยิ่งนัก

 

 

 

จะว่าไปแล้ว ถ้าก่อนหน้านี้มันไม่จบ เธอคงไม่มีมุมหวืดตรงนี้หรอกนะ ไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง แต่เรากลัวจริงๆนะเว่ย ไม่ได้แหล ไม่รู้จะตอบเธอยังไง  เข้าใจถามทุกคำถามเลยนะ แสบมากนังนี่! เหมือนโดนแกล้อมจับ ยังไงซะก็ต้องสารภาพออกมา โทษหนักจะได้เป็นเบา...บอกไปแล้วนะ แล้วเมื่อไหร่จะบอกเรามั่ง :]

 

ทริปนี้มาในคอนเซ็ปเด็กดอยห้อยกล้อง เดินกันดุ่มๆ ทำหน้าตาตื่นเต้นกับสิ่งรอบตัวเหมือนไม่ได้อยู่บ้านเมืองตัวเอง เพราะมีแต่คนฮัลโหล่ มาดาม หน้าตาพวกมึงนี่พม่าอพยพชัวร์ กูส่งภาษาสากลไปก่อน ได้ทีก็เลยพยามพูดไทยกันน้อยๆ หาเรื่องเล่นกันไปสนุกสนาน แต่เกือบโดนยามหิ้วไปทิ้ง ตรงประตูทางผ่านเข้าวัด เขาจะแบ่งแยกโซนนิ่งชัดไทย THAI / FOREIGNER ถ้าเป็นฝรั่งต้องเสียตังไอม้งสามตัวก็หันทางเ้ข้าประตูคนไทย ไม่วายทำหน้ากรุ่มกริ่มอินเจแปน ยามเห็นว่ามีอีม้งลักลอบเข้าประตู ถึงกับชี้หน้า เล่นเอาผงะถึงกับรีบแก้คน "คนไทยคะพี่คนไทยๆ" แหมม ทียังงี้ เสือกเป็นคนไทยขึ้นมาเชียวนะพวกมึง

 

 

สรุปแล้วทริปนี้...เท้าลอยในวังหลัง

 รูปเอาไว้ก่อนหน่าา ร้านนี้เสื้อถูกจังง ล๊าาาา~

 

 

 

ไร้สาระจริงๆ

 

edit @ 2 Mar 2010 11:39:16 by BoonMynt